Neuromodulatie

Neuromodulatie is een proces waarbij neurofysiologische signalen geïnitieerd of beïnvloed worden met als doel de functie en werking van het zenuwstelsel te beïnvloeden. Neuromodulatie kan gebruikt worden om therapeutische effecten te bereiken, waarbij verloren gegane functie wordt hersteld . Deze techniek bestaat primair uit elektrische stimulatie van specifieke regio’s in het zenuwstelsel, of het lokaal toedienen van stoffen in de liquor ter hoogte van het ruggenmerg of de ventrikels waarbij gebruik gemaakt wordt van bepaalde receptoren in het zenuwweefsel.

Sinds het begin van de jaren ’60, na de komst van de pacemaker voor het hart, is gekeken naar mogelijkheden voor neuromodulatie als vorm van therapie. Voornamelijk systemen voor neurologische toepassing, zoals het bestrijden van chronische pijn, spasticiteit en voor medicijnen ongevoelige epilepsie.  Ondertussen heeft dit op een aantal van deze terreinen geleid tot geaccepteerde neuromodulatie systemen.

Door wetenschappelijke ontwikkelingen op zowel het gebied van het menselijke zenuwstelsel, als op het gebied van de technologie, zal naar verwachting het aantal toepassingen voor neuromodulatie verder toenemen. De trends op dit gebied zijn: complexere en intelligentere systemen, herstel van informatie-uitwisseling met het lichaam van de gebruiker, modulaire systemen die breder kunnen worden toegepast, verschuivingen binnen de zorg naar meer poliklinische behandelingen, samenwerking met de industrie, verschuiving van vraag naar hulpmiddelen t.b.v. minder zware handicaps, en verschuiving van uitwendig naar inwendig.